Jan Hryniewicz

Square

Ksiądz Jan Hryniewicz urodził się  16 VII 1917 w majątku ziemskim Malinowszczyzna k. Głębokiego pod Wilnem na Wileńszczyźnie, zmarł  29 X 1999 w Świdniku.
Ukończył Prywatne Gimnazjum Koedukacyjne im. Unii Lubelskiej w Głębokiem, a następnie w 1938 roku zdał egzamin maturalny w Wilnie. Po maturze odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych przy 77 Pułku Piechoty Legionów w Lidzie. Jesienią 1938 roku został przyjęty na  Wydział Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, którego nie ukończył z powodu wybuchu II wojny światowej.
W czasie wojny duża część jego rodziny trafiła do łagrów (matka wraz z rodzeństwem). Jan Hryniewicz uniknął tego losu uciekając przed bolszewikami  najpierw do Lwowa, a następnie do Białegostoku. Z powodu niechęci władz nie dostał się tam na studia i wrócił do Malinowszczyzny.
W czasie wojny imał się różnych zawodów: pracował m.in. jako nauczyciel w Antisorach i w Kowalach, był robotnikiem rolnym i kolejarzem. Działał także w zbrojnym podziemiu – wiosną 1940 roku był związany przez kilka miesięcy ze Związkiem Walki Zbrojnej.
Jan Hryniewicz w styczniu 1945 roku otrzymał kartę ewakuacyjną i przybył do Lublina. Rozpoczął tam studia na Wydziale Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a także pracę w administracji Politechniki Warszawskiej (z tymczasową siedzibą w Lublinie).
W listopadzie 1945 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. Święcenia diakonatu otrzymał w roku 1949 z rąk bp. Stefana Wyszyńskiego, a święcenia kapłańskie 25 VI 1950 roku z rąk ks. bp. Piotra Kałwy.
Był wikariuszem w parafiach: w Janowie Lubelskim (1950-1951), Św. Trójcy w Zaklikowie (1951-1955), w Kazimierzu Dolnym (1955-1957), w Chełmie (1957-1958). Funkcję proboszcza pełnił w parafiach św. Anny w Branwi (1958-1964) i w Piotrawinie (1964-1970).
Od 1970 roku był administratorem parafii w Kazimierzówce, miał zadanie zbudowania kościoła w Świdniku. W 1971 zainicjował akcję zbierania podpisów na rzecz budowy kościoła (zebrano podpisy 4,6 tys. rodzin). Po zdobyciu zgody władz rozpoczął budowę w 1975 roku.
Od jesieni 1980 roku został  duszpasterzem NSZZ „Solidarność” w Świdniku. W tym czasie na terenie zakładu zostało odprawionych wiele mszy świętych podczas, których poświęcono krzyże oraz emblematy religijne. Zostały one później umieszczone w zakładowych halach i biurach.
W rocznicę strajku lipcowego 1980 roku pomógł zorganizować  pierwszą mszę św. na terenie WSK PZL Świdnik (VII 1981).
Podobną pomoc ksiądz J. Hryniewicz udzielił strajkującym podczas strajku, który wybuchł w WSK po ogłoszeniu wprowadzenia stanu wojennego (13 XII 1981). Pierwszą mszę odprawił 14 XII.  Po pacyfikacji zakładu, 17 XII 1981 odprawił mszę św. dla uczestników strajku – przeszli oni z WSK PZL Świdnik  na teren kościoła pw. NMP Matki Kościoła, budowanego przez ks. Hryniewicza. To dzięki duchownemu, nie doszło do eskalacji napięcia i rozlewu krwi.
W pierwszych miesiącach stanu wojennego na polecenie ks. Hryniewicza sporządzano w kościele aktualizowane listy rodzin potrzebujących wsparcia materialnego, a następnie rozdzielano według nich dary zebrane w kraju i zagranicą dzięki inicjatywie księdza.
W latach 1981-1983 na pomoc pozbawionym pracy lub uwięzionym mieszkańcom Świdnika prymas Józef Glemp, za wstawiennictwem ks. Hryniewicza przekazał 1 mln złotych.
Ks. Hryniewicz przyczynił się także do pokojowego zakończenia Świdnickich Spacerów w 1982 roku. Wobec zaostrzających się restrykcji władz komunistycznych, na prośbę władz podziemnej „Solidarności” w Świdniku, ksiądz Hryniewicz podczas mszy świętych w niedzielę, 14 lutego, zaapelował o przerwanie akcji.
Od II 1982 proboszcz zbudowanej przez siebie parafii NMP Matki Kościoła w Świdniku; od XI 1982 dziekan utworzonego w Świdniku dekanatu. Od 1992 kanonik honorowy Kapituły Archikatedry Lubelskiej.
Ks. Hryniewicz został wyróżniony tytułem Zasłużony dla Miasta Świdnika (1994), tytułem Honorowego Członka NSZZ  „Solidarność” (1995).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *