Józef Kępski

Square

Urodził się 2 V 1939 w Kolonii Kępa k. Lublina, zmarł 29 XII 2011 w Lublinie.
W 1955 roku ukończył Zasadniczą Szkołę Metalową nr 1 w Lublinie, a następnie znalazł zatrudnienie w Lubelskich Zakładów Metalowych Przemysłu Terenowego (późniejsze Zakłady Metalowe Przemysłu Terenowego Luzamet). W latach 1957-1981 i 1994-1997 był pracownikiem WSK PZL Świdnik, skąd w 1997 roku przeszedł na rentę, a następnie na emeryturę (2003).
Od 2000 roku należał do Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, pełniąc także funkcję członka Komisji Rewizyjnej Oddziału Wojewódzkiego w Lublinie w latach 2000-2008.
Józef Kępski od początku uczestniczył w strajku w WSK PZL Świdnik; był członkiem Komitetu Postojowego. We IX 1980 delegowano go na zjazd założycielski NSZZ „Solidarność’’, odbywający się w Stoczni Gdańskiej im. Lenina.
Od początku w „Solidarności”, współorganizował wolne związki w WSK PZL, zostając członkiem Komitetu Założycielskiego, a następnie przewodniczącym Komisji Wydziałowej i Zakładowej. Był także delegatem na I Walny Zjazd Delegatów Regionu Środkowo-Wschodniego (IV-V 1981) mający miejsce w Świdniku.
W kolejnej fali strajków, które miały miejsce w dniach 13-15/16 XII 1981 działa jako członek Komitetu Strajkowego) i bronił Wytwórni przed brutalnym atakiem ZOMO i wojska. Aresztowany 17 XII 1981 roku, został przewieziony do aresztu KW MO w Lublinie, gdzie został pobity. 13 II 1982 roku, za działalność antypaństwową, został skazany wyrokiem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie (Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie), razem z Leszkiem Graniczką i Stanisławem Pietruszewskim na 3 lata więzienia. Odsiadywał wyrok w zakładach karnych w Łęczycy i Hrubieszowie. Uzyskał przerwę w odbywaniu kary (22 XII 1982), a 16 II 1983 roku nastąpiło warunkowe zawieszenie jej wykonania. Resztę kary darowano mu na mocy amnestii z 14 IX 1983.
Po pacyfikacji zakładu Kępskiego zwolniono z pracy. Przez kilka miesięcy pozostawał bez zatrudnienia. Służba bezpieczeństwa znając jego trudną sytuację, nakłaniała go do współpracy – bez rezultatu. Nie zaprzestał działalności opozycyjnej. W 1983 roku włączył się w działalność podziemia solidarnościowego. Wykonał m.in. matryce do odlewu medalionów o tematyce patriotycznej (same odlewy sporządzał zaś Jerzy Saniewski).
Józef Kępski znalazł zatrudnienie w Spółdzielczym Ośrodku Rozwoju Techniki w Lublinie (1983-1986). Zwolnił się na własną prośbę po zatargu z sekretarzem POP PZPR. Nie mogąc znaleźć pracy, przez 3 lata łapał się każdego zajęcia. W II 1990 roku został przywrócony do pracy w SORT, od 1994 ponownie powrócił do WSK PZL Świdnik.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2000), Krzyżem Semper Fidelis (2005).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *